Info voor gasten

Maak je keuze uit een van de volgende items…

Wandelen, Fietsen, Klimaat, Restaurants, Medisch, VerkeerVooroordelen, Beestjes, Begroetingen, Camping, Dieren, Frans leren, Franse scholen, Gîte, Nationale feestdagen, Schoolvakanties, Sport & spel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In ons dorp zijn de meest eenvoudige medische voorzieningen beschikbaar; huisarts, tandarts, apotheek en dierenarts.

Algemene informatie hieronder

Huisarts


In de grote steden is het niet gebruikelijk dat de huisarts visites rijdt, zoals à la campagne nog wel vaak gebeurt. Bij plotselinge ziekteproblemen bel je het dichtstbijzijnde ziekenhuis of het alarmnummer 15. Het is de gewoonte de huisarts (le médecin généraliste, ook wel médecin de famille of omnipracticien) na een bezoek op het spreekuur contant te betalen: € 24 (prijspeil 2017); de verzekering of het ziekenfonds betaalt een deel terug, het restant komt van de aanvullende verzekering. De huisarts kost meer als hij ook de zuigelingenzorg op zich neemt. Het bezoek aan een specialist kost € 27 en € 37 à € 40 aan een psychiater of neuroloog. Visite aan huis kost nu (consultation à domicile) € 34 exclusief reiskosten. De verzekering betaalt dat tientje ‘voorrijkosten’ terug als het huisbezoek echt nodig was. Kon de patiënt zichzelf verplaatsen en liet die toch de dokter komen, dan moet die extra € 10 uit eigen zak worden betaald. Een consult op zaterdagmiddag bij de arts van dienst (médecin de garde) kost € 37,50. Er zijn ook specialisten die bij hun ontvangstbalie een bordje hebben met: conventionné à honoraires libres. Dat betekent dat zij meer mogen rekenen voor een consult, maar de verzekering betaalt in principe alleen het vastgestelde tarief, Tarif de convention. Afhankelijk van de soort bijverzekering kan het verschil (ticket modérateur) geheel of gedeeltelijk worden vergoed.

 

Apotheek


Er zijn veel apotheken in Frankrijk: het geneesmiddelengebruik is enorm, veruit het hoogste in Europa. Het gebruik van kalmerende- en slaapmiddelen is zelfs het hoogste ter wereld. Anders dan in Nederland kan men voor veel kleine kwaaltjes een beroep doen op de kennis van de apotheker en zijn medewerkers Meer dan 2,5 miljard flesjes en doosjes met pillen gaan jaarlijks bij de Franse apotheker over de toonbank. En van het slikken van antibiotica krijgen de Fransen geen genoeg: 80 miljoen recepten voor de bestrijding van keelpijn, angina en zelfs kleine griepjes worden jaarlijks uitgeschreven. Sommige artsen schrijven zelfs les antibiotiques voor bij bestrijding van virusziekten (zoals griep, keelonsteking, bronchitis), terwijl de werkzaamheid van de pillen alleen geldt voor bacteriële infecties. De resistentie tegen de algemeen voorkomende bacterie pneumokok (longontsteking) ligt door het overvloedige penicillinegebruik in Frankrijk boven de 50%, tegen 3% in Nederland.

De uit de pan rijzende kosten voor de verzekeraars om al die pillen, poeders en zalfjes te vergoeden, wil de Franse overheid drastisch terugdringen. In 2004 komt de regering-Chirac/Raffarin met drastische maatregelen (premieverhogingen, minder vergoedingen) om het tekort van € 11 miljard op de ziektekosten terug te dringen. In een voorlichtingscampagne wordt het gebruik van goedkopere medicijnen, de zogenaamde generieke producten (les génériques) die gemiddeld 30% tot 40% goedkoper zijn dan de originele medicijnen (les princeps), gepropageerd. Tussen de werking van een princep en die van een générique bestaat geen verschil. De regering zet de actie voort om sommige medicijnen slechts te vergoeden tegen de prijs van de generieke producten. Het scheelt de Sécu honderden miljoenen euro’s. Wil men toch de originele medicijnen gebruiken, dan zal het verschil in prijs uit eigen portemonnee moeten komen. Deze regeling is al op 1 juli 2003 ingegaan. Vele honderden poeders en pillen die niet echt belangrijk zijn, zullen niet meer voor 65 maar voor 35% worden vergoed. Dat geldt tot verdriet van veel Fransen ook voor de homepatische middelen. Het gebruik daarvan is de laatste jaren enorm toegenomen: één op de zes Fransen neemt soms zijn toevlucht tot deze middelen. De aanvullende verzekeringen moeten derhalve een groter deel vergoeden, hetgeen gepaard is gegaan met pittige premieverhogingen.

Op de doosjes van de medicijen plakt de apotheker een sticker, waaraan valt af te lezen hoeveel de vergoeding van de Sécu bedraagt: witte gestreepte sticker (la vignette) voor 100%, de gewone witte voor 65%, de blauwe voor 35% en medicijnen in een doosje zonder vignette worden niet vergoed. Een apotheker mag afwijken van het middel dat de huisarts op het recept (l’ordonnance) heeft geschreven en een generiek middel verkopen in plaats van het oorspronkelijke medicijn. Aspirine kon men tot voor kort alleen bij apotheken kopen. Na een rechterlijke uitspraak is het aspirientje nu ook in de supermarkt te koop. Verzekeringstechnisch valt de apotheek ook onder het immense Sécu-systeem. Buitenlanders die nog geen carte vitale bezitten, kunnen eveneens zonder papieren rompslomp de betaalde apothekerskosten vaak vergoed krijgen via het systeem tiers payant, waarbij de apotheek de rekening direct naar de verzekeraar stuurt. Gewoon er even om vragen.

 

Tandarts


De gewone tandarts heet chirurgien-dentiste en werkt in grote lijnen als de Nederlandse tandarts. Via aanbevelingen van plaatsgenoten of andere Nederlanders uit de omgeving is snel een betrouwbare tandarts te vinden. Ook op dit terrein is de zorg uitstekend geregeld in Frankrijk.

Financieel zijn bezoeken aan tandartsen vergelijkbaar met die in Nederland. Voor bijzondere ingrepen, zoals het aanbrengen van kronen, bruggen, prothesen etc. zijn er talloze verzekeringsvormen mogelijk. Het ziekenfonds vergoedt de ‘normale’ tandartskosten en hanteert bij de berekening van deze remboursements voor bijzondere tandheelkundige ingrepen tal van lijstjes met percentages. Maar de kosten van het laten trekken van tanden en kiezen en het aanmeten en plaatsen van een kunstgebit behoeven niet meer vooraf te worden getoetst door de Sécu. Dat geldt nog wel voor de terug te betalen kosten van orthodontie bij kinderen. Wat de Sécu aan tandartskosten niet vergoedt, kan meestal bij de aanvullende verzekering worden geclaimd, afhankelijk van de polis die is afgesloten en al dan niet met inachtneming van sommige wachttijden na de inschrijving voor bijzondere ingrepen, zoals kronen of prothesen. Sinds het najaar van 2002 is de 100% vergoeding door de Sécu van gebitscontrole (le bilan bucco-dentaire) bij jeugdigen uitgebreid met de categorie 13- en 14-jarigen. De groep die voor deze kostenloze vorm van preventieve aandacht in aanmerking komt bestaat nu uit de 13- tot 18-jarigen.